«Τη Μαρία δεν την έφερε ο Πελαργός. Ήρθε από ένα μακρινό πλανήτη, όπως ο Σούπερμαν. Της πήρε εννέα μήνες για να φτάσει στο σπίτι, αλλά μόλις έφτασε, αποκοιμήθηκε. Η Μαρία από την πρώτη στιγμή ήταν η χαρά του σπιτιού αλλά δεν μας πήρε πολύ να καταλάβουμε ότι κάτι συνέβαινε. Δε φαινόταν να μας ακούει και δεν ανταποκρινόταν στις αγκαλιές μας. Αντί να παίζει με τις κούκλες της, τις έβαζε στη σειρά».
«Η Μαρία έχει ένα μοναδικό χάρισμα: υπνωτίζει τους άλλου με το χαμόγελό της»
