Άρθρογραφία

Πώς να στηρίξεις τον γονιό που έχει παιδί με καρκίνο!

Όταν η 9 ετών κορούλα μου διαγνώστηκε με λευχαιμία, η υποστήριξη που είχα από τους ανθρώπους γύρω μου με βοήθησε απίστευτα. Η οικογένεια μου και η οικογένεια του συζύγου μου, μας επισκέφθηκαν για να μας συμπαρασταθούν. Οι φίλοι μας βοήθησαν με την φροντίδα των άλλων παιδιών μας. Πολλοί άνθρωποι όμως δεν ήξεραν τι να μας πουν, πως να μας μιλήσουν, οπότε θα ήθελα να δώσω μερικές συμβουλές σε όσους έχουν στο περιβάλλον τους, ανθρώπους, που τα παιδιά τους υποφέρουν από καρκίνο!

«Πως είναι το παιδί σου – η οικογένεια σου;»
Σε ευχαριστώ που αναγνωρίζεις την δυσκολία της κατάστασης και που περιλαμβάνεις όλη την οικογένεια μου. Αυτή η ανοιχτή ερώτηση μου επιτρέπει να μοιραστώ μόνο ότι νιώθω άνετα να μοιραστώ εκείνη τη στιγμή. Είναι ένας καλός τρόπος για να ξεκινήσεις μια συζήτηση. Η μόνη περίπτωση να σου γυρίσει μπούμερανγκ είναι αν δεν μπορείς να διαχειριστείς την απάντηση. Αν ανήκεις σε αυτή την κατηγορία θα σου πρότεινα να πεις καλύτερα: “Σε σκέφτομαι».  Με αυτό τον τρόπο μου δείχνεις ότι νοιάζεσαι για εμένα και την οικογένεια μου αλλά  δεν κινδυνεύεις να ακούσεις λεπτομέρειες που θα σε κάνουν να νιώσεις άβολα.

«Προσεύχομαι για  – Σκέφτομαι το παιδί σου»
Σε ευχαριστώ που σκέφτεσαι το παιδί μου. Με βοηθά πολύ που ξέρω ότι υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι σε αυτή τη γη που νοιάζονται για το παιδί μου, που θέλουν να ζήσει. Υπήρξαν στιγμές που η σκέψη αυτή με βοήθησε να σταθώ στα πόδια μου. Αρκετές οικογένειες μου έχουν πει ότι προσεύχονται καθημερινά για την κόρη μου.

«Μπορώ να σε βοηθήσω;»
Αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση αλλά δεν νιώθω άνετα να σου πω τι χρειάζομαι. Οι συγγενείς, φίλοι που μαγειρεύουν και μας φέρνουν φαγητό, προσφέρονται να πάνε τα παιδιά μου μια βόλτα, που μου φέρνουν μια κούπα ζεστή σοκολάτα, αυτοί με βοηθούν πολύ. Έχουμε πάρει πολλές δωροκάρτες για βενζίνη και για ψώνια από το σουπερμάρκετ. Αρκετοί άνθρωποι έκαναν εράνους για εμάς.

Όταν το ανοσοποιητικό σύστημα της κόρης μου ήταν ιδιαίτερα πεσμένο, το μόνο που μπορούσα να κάνω για να τη βοηθήσω ήταν να ξεφορτωθώ όσα περισσότερα μικρόβια μπορούσα από το σπίτι μας. Ήταν ο μόνος τρόπος για να καταφέρω να νιώσω ότι είχα κάποιον έλεγχο στην όλη κατάσταση. Πολλοί άνθρωποι που ήρθαν να με βοηθήσουν, αυτή ήταν η καλύτερη βοήθεια που μπορούσαν να μου προσφέρουν.

Η μάχη που δίνουμε θα κρατήσει χρόνια και το στρες αυξάνεται με το πέρασμα του χρόνου, οπότε η βοήθεια που μας προσφέρουν οι γύρω μας είναι πολύ σημαντική.

«Και ο *τάδε* έχει – είχε καρκίνο!»
Και ο σύζυγος μου και εγώ έχουμε μιλήσει με άτομα που μοιράστηκαν μια αντίστοιχη εμπειρία τους μαζί μας σε μια προσπάθεια να νιώσουν πιο κοντά σε εμάς.“Ο θείος μου είχε λευχαιμία. Ήταν απαίσια. Πάλεψε για πέντε χρόνια μέχρι που πέθανε».  Αυτό ΔΕΝ βοηθά. Από την άλλη μου αρέσει να ακούω ιστορίες για παιδιά που νίκησαν τον καρκίνο, μεγάλωσαν και ζουν μια χαρά, 30 χρόνια αργότερα.

«Θα τα καταφέρει. Είμαι σίγουρος-η»
Κανένας δεν ξέρει τι θα συμβεί. Με αυτή τη φράση το άτομο αυτό, μου λέει αυτό που πιστεύει ότι θέλω να ακούσω. Τέτοιου τύπου σχόλια απλά μου επιβεβαιώνουν πόσο αβέβαιο είναι το μέλλον. Ελπίζω ότι η κόρη μου θα νικήσει αυτή την ασθένεια χωρίς να έχει πολλές παρενέργειες αλλά προς το παρόν δεν κοιτάω το μέλλον, ζω την κάθε μέρα ή μάλλον το κάθε λεπτό.

«Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να κάνω αυτό που κάνεις»
Δεν είναι κάτι που η κόρη μου και εγώ επιλέξαμε. Ποια είναι η εναλλακτική; Να την αφήσω να τα περάσει όλα μόνη της; Αν ήσουν στην δική μου θέση θα έκανες ότι μπορούσες για να βοηθήσεις το παιδί σου να ζήσει. Θα το πήγαινες σε κάθε χημειοθεραπεία, θα του έδινες όλα του τα φάρμακα και θα το κράταγες στην αγκαλιά σου όταν θα έκλαιγε. Θα απαντούσες με όση περισσότερη υπομονή μπορούσες σε αυτούς που θα προσπαθούσαν να σε προσεγγίσουν. Είμαι θυμωμένη, φοβισμένη, εκνευρισμένη αλλά έχω ελπίδα. Κάνω αυτό που πρέπει και το ίδιο θα έκανες και εσύ αν ήσουν στην θέση μου.

«Θα ήθελες να πάμε για ένα καφέ – μια βόλτα;»
Αν υπάρχει κάποιος στο σπίτι να φροντίσει την κόρη μου, σπάνια θα πω όχι. Μια βόλτα ή ένας καφές με τους φίλους μου, με βοηθά να απαλλαγώ λίγο από το άγχος μου και να ξεφύγω λίγο από τον καρκίνο. Μου επιτρέπει να μιλήσω ελεύθερα και να μάθω τα νέα τους. Ενώ ο καρκίνος κυριαρχεί στη ζωή μου τώρα, θέλω να στηρίξω τους ανθρώπους που αγαπώ. Μου αρέσει να μαθαίνω τα νέα τους.

Κάθε οικογένεια είναι μοναδική αλλά νομίζω ότι όλοι οι γονείς θα συμφωνήσουν ότι η βοήθεια των ανθρώπων που μας περιβάλλουν μπορεί να μας δώσει δύναμη.

Το να δείξεις ότι νοιάζεσαι, με λόγια ή πράξεις, είναι ένας καλός τρόπος να βοηθήσεις μια οικογένεια που παλεύει με τον καρκίνο.


Ακολουθήστε μας στο:    Instagram!        Facebook!        Twitter!

Πηγή
cancergr.blogspot.com
Αντιστοιχισμένο

Σχετικά Άρθρα

Back to top button
Close